Dojrzewanie a wiek młodzieńczy

Zarówno dojrzewanie, jak i wiek młodzieńczy odnoszą się do przemiany dziecka w człowieka dorosłego. Jednak dojrzewanie zwykle objawia się w formie biologicznych sygnałów powstających w trakcie zachodzących w organizmie procesów mających na celu przygotowanie ciała młodego człowieka do dorosłego życia. Te fizyczne zjawiska są kontrolowane przez gwałtownie zmieniające się poziomy hormonów. Zmiany fizyczne obejmują szybki wzrost i powiększenie się mięśni, rozwój organów płciowych, zaokrąglenie kształtów ciała i rozwój piersi u kobiet, mutację i owłosienie na ciele u mężczyzn, i tak dalej. Początek i koniec okresu dojrzewania stosunkowo łatwo rozpoznać, chociaż zaznaczają się tu różnice indywidualne. Okres intensywnego wzrostu rozpoczyna się u dziewczynek dziesięcioletnich i u chłopców dwunasto-, trzynastoletnich. Tempo wzrostu gwałtownie maleje u 14-15-letnich dziewczynek i u 16-17-letnich chłopców. W tym czasie młodzi ludzie mają już w zasadzie organizm osoby dorosłej, dojrzały płciowo.
Tymczasem niełatwo dokładnie ustalić początek i koniec wieku młodzieńczego. Ogólnie jest to okres pośredni, kiedy człowiek nie jest już uznawany za dziecko, ale nie można go też uznać za całkowicie dojrzałą osobę dorosłą. Zazwyczaj wiek młodzieńczy rozciąga się na okres nastoletni - od 12 do 19 lat, chociaż i tu występują znaczne różnice. Niektóre wydarzenia i wybory mające miejsce w wieku młodzieńczym rzutują na kolejne dziesięciolecia, a czasem na całe dorosłe życie.
W wieku młodzieńczym zachodzą zmiany w zachowaniu, mentalności i procesach umysłowych i uczuciach, a także w ogólnie pojętej psychice (sposobie pracy i myślenia). Centrum tych zmian skupia się na młodym człowieku, ale odciskają one swoje piętno także na ludziach znajdujących się w otoczeniu, rodzicach, rodzeństwie i znajomych z tej samej grupy wiekowej.
Jednym ze sposobów analizowania tego okresu w życiu jest rozpatrywanie myśli i uczuć młodego człowieka, ze zwróceniem uwagi na rozwój jego tożsamości i poczucia wartości. Następnie można poszerzyć krąg zainteresowań na związki z kolegami, rodzicami i rodziną, pozycję w społeczeństwie i ogólnym światopoglądem.


 

W poszukiwaniu swojej tożsamości młodzież może decydować się na kroki radykalne, by zanegować panujący stereotypowy wizerunek, jak ta młoda dziewczyna z fryzurą i makijażem punkowskim. Młody człowiek często ignoruje prawa społeczne, ale z całą
gorliwością spełnia wymagania grupy rówieśników, czasem równie surowe.
 

Nastolatki często nawiązują bliskie przyjaźnie z koleżankami, upodabniając się do nich we wszystkim i dzieląc się z nimi swymi sekretami.